دوناتلو برامانته (1444-1514 )

دراوربينو – ايتاليا

بانی و بزرگترین معمار رنسانس پیشرفته

سازنده ی معبد تمپیه تو(کامل ترین نمونه معماری کلاسیک و گنبد دار)

تاثیر گذاری این بنا به دلیل نمای پیکر وار بیرونی ان استو حجم و حرکت در ان جلب توجه میکند

سادگی رعایت تناسبات و نورگیر بودن بنا از مشخصه هایش میباشد

-برامانته تحت تاثير كارهاي برونلسكي و نوشته هاي آلبرتي بود كه به روم رفت و تحقيق در زمينه هاي معماري كلاسيك روم را آغاز نمود.

-آثار مهم اين معمار:



یک کاخ به نام فارنزه ساخته که آن را به اتمام نتوانست برساند و میکل آنژ آن را تمام کرد و یک ساختمان دارد با نماد پیشرفت به نام تمپیتو  ·(در محل به صليب كشيده شدن پطروس)که گنبدی پایه دار است و زیر آن ستون وجود دارد.

گنبد تمپیتو الگوی ساخت کلیسای سن پیتر می شود .

· طراحي و شروع ساخت كليساي سن پيتروي جديد به جاي باسيليكاي قديمي (اين كليسا بعدها به وسيله ي ميكل آنژ ادامه يافت و تكميل شد.)



زندگی هنری:

برامانته لقب دوناتو د/ آنيولو است كه در كاستل دورانته اوربينو متولد شده بود- برامانته به معناي صاحب اميال اقناع‏ناپذير است. وي براي شاگردي نزد مانتنيا به مانتوا رفت؛ آن‏قدر آموخت كه بتواند فرسكوهاي متوسطي رسم كند، و تصويري عالي نيز از لوكا پاچولي رياضيدان كشيد. شايد در مانتوا بود كه با لئونه باتيستا آلبرتي هنگام ترسيم نقشة كليساي سانت آندرئا ديدار كرد؛ به هر حال، تجربيات مكرر در ترسيم مناظر و مرايا برامانته را از نقاشي به معماري كشاند.

در سال 1472 به ميلان آمد و با جديت مردي كه مي‏خواهد كارهاي شگرف كند به بررسي طرح كليساي جامع پرداخت.

در حدود سال 1476 فرصتي يافت تا جوهر ذاتي خود را با طراحي كليساي سانتاماريا برگرد كليساي كوچك سان ساتيرو بروز دهد.

در اين شاهكار كوچك، او سبك معماري مخصوص خود را نشان داد: مخارجه‏هاي پشت محرابها و انبارهاي نيمدايره، قبه‏هاي هشت ضلعي و گنبدهاي مدور كه همة آنها آراسته به قرنيزهاي ظريفند و كلا به شكل طبقات مختلفي هستند كه برروي هم نهاده شده و مجموعة جذاب واحدي تشكيل داده ‏اند.


برامانته، كه براي يكي از مخارجه‏ها جا نداشت، از شيوة ژرفانمايي استفاده كرد و ديوار پشت محراب را با تصوير يك مخارجه چنان نقاشي كرد كه خطوط متقاطع آن منظرة يك عمق فضايي واقعي را مجسم مي‏سازد. به كليساي سانتاماريا دله گراتسيه يك مخارجه، يك قبه، و رواقهاي آندرئا دل سارتو: مريم هارپيها؛ تالار اوفيتسي، فلورانس، يبايي افزود كه همة آنها در جنگ جهاني دوم منهدم شدند



برامانته به جنوب رفت و آماده شد تا رم را ويران كند و از نو بسازد

(اثر معماری که رنسانس ایتالیایی را با تمام معنای خودش ارائه می کند سنت پیترز و واتیکان در رم می باشد).

ژولیوس دوم مصمم بود که سنت پیترز را پاره پاره کند و آن را با کلیسا و قصری جایگزین کند که در خور عظمت او و بیانگر قدرت سیاسی ایالتهای پاپ باشد.

او می خواست سنت پیترز بزرگترین کلیسای جهان باشد تا با فروتنی کامل شایسته مقام مقدس او باشد و علاقه مند بود آرامگاه او موقعیتی غالب در در این کلیسای بزرگ اشغال کند. اولین معماری که روی این پروژه عظیم کار کرد دوناتو برامانته بود.

برامانته واتیکان را در مقیاسهای عظیم و به شکل امروزی آن طراحی کرد و نقشه هایی برای یک کلیسای بزرگ صلیبی شکل ترسیم نمود تا این که درگذشت. این مدموریت سپس به رافائل، نقاش و معمار سپرده شد که معماری را تحت نظر برامانته آموخته بود. با این حال رافائل هیچ گاه در این پروژه اقدام درخوری نداشت و کلیسای عظیم مرکزی که مورد نظر برامانته بود تبدیل به یک کلیسای متداول شد؛ هرچند نقشه های رافائل هیچ گاه عملی نشد. این مأموریت سپس به آنتونیو سانگالو و سپس به میشل آنجلو منتقل شد


در میان هنرمندان رنسانس اولین کسی بود که از سبک کلاسیک یونان استفاده کرد . این سبک بر ساختار و حجم هر یک از قسمتهای ساختمان تاکید می کرد . او در اولین معبد کوچک دانش خود را از ویرانه های رومی با علاقه اش به تفسیر دقیق کتابهای ویتروویوس درباره معماری ترکیب کرد . این معبد نشان دهنده وحدت ایده و فرم است . شکل مدور این معبد سبب شده است که فرمهای عمودی و افقی آن توازن پیدا کنند . ردیف ستونهای استوانه ای و طاقچه های روی دیوار حس حجم و ریتم را القا می کند .


کلیسای سن پیر در واتیکان:

طراح: برامانته



در مجاورت واتیکان  در شهر رم واقع شده است که نزدیک به ۲۰۰ هزار متر مربع وسعت دارد و حجاری‌ها و

مجسمه های بالای سقف آن اثر میکل آنژ هنرمند مشهور ایتالیایی  است.(بزرگترین کلیسای جهان) شخص سن پیترو یکی از حواریون مسیح  بوده‌است و مقبره او در وسط محوطه داخلی این کلیسا قرار دارد و سایر پاپ‌ها از جمله پاپ ژان پل دوم هم که چند سال پیش فوت کرد نیز در زیرزمین این کلیسای بزرگ و مجلل دفن شده‌اند.

نمای بیرونی


نمای داخلی



میکل آنژ مینویسد «اگر کسی از برامانته فاصله بگیرد، از حقیقت خود را دور گردانیده است